
Netherlands
Short-Tailed Opossum Websites
The name for STO in this language seems to be "kortstaartopossum".
To preserve the information even if the website disappears,
I've included an excerpt of the opossum-related text.
This is Rianne's lovely website about short-tailed opossums.
She asked to use one of my photos, which was very nice of her!
She also has photos of her own
STO mother and babies.
Algemeen
nederlandse naam: grijze of gewone kortstaart opossum
latijnse naam: Monodelphis domestica
herkomst: Brazillië , Bolivia , Paraguay en Noord Argentinië
lichaamslengte: 10-16 cm
staartlengte: 5-8 cm
gewicht: 90 - 150 gram
geslachtsrijp: 4-5 maanden
draagtijd: 2 weken
in buidel: 1 maand
aantal jongen: tot 13 of meer
ogen open:
zoogtijd:
levensverwachting: in gevangenschap 4 jaar
Uiterlijk
Kortstaart opossums zijn ongeveer zo groot als een goudhamster of gerbil.
Ze zijn grijs(gelig of bruinig kan ook) met een lichte buik.
Ze hebben grote oren die ze op kunnen vouwen en vrij grote, uitpuilende
zwarte oogjes. Hun naam hebben ze te danken aan hun staart die de helft kleiner
is als die van een muis of rat, maar wel dikker en gespierder en ze kunnen hun
staart als vijfde “pootje” gebruiken om zich goed vast te houden aan takken
tijdens het klimmen.
Gedrag
Nachtdier. Solitair levend.
Zoals hierboven beschreven gebruiken ze hun staart voor extra houvast tijdens
het klimmen. Een fabeltje is dat ze hun hele gewicht eraan kunnen hangen. Dit is
niet waar.
Het zijn buideldieren, maar ze hebben geen buidel zoals kangoeroe’s,
virginiaanse opossums of sugargliders. De vrouwtjes hebben een cirkel op hun
buik met 13 tepels.
Sommige kortstaartopossums houden van aandacht en liggen het liefst de hele
dag in je trui te slapen. Zodra je je hand in hun hok houdt klimmen ze er op en
duiken je mouw in om lekker warm tegen je aan in slaap te vallen.
Mijn mannetje is er zo één, maar mijn vrouwtje wilt liever in haar eigen
hokje blijven en dreigt met open bek als ik te dicht bij kom. Terwijl mijn
mannetje zich hevig probeert vast te houden aan mijn vingers als ik hem terug in
zijn hok wil zetten. Hieronder een link(engels) naar een prachtig artikel over
hun persoonlijkheden:
http://www.knowyoursto.com/articles/personalities.html
Voeding
In het wild:
insecten, fruit, vlees(opossums zijn ook aaseters), kleine knaagdieren,
vogeleieren, kikkers, hagedissen, schorpioenen, kleine slangen, spinnen en
wormen. Kortom alles.
Voeding supplementen:
Hun dieet moet uit goede verteerbare proteïne bestaan, laag in vet en met
genoeg vezels en calcium(kalk)
Geef ze onbeperkt honden, fretten of kattenbrokken, niet de te vette soorten.
Daarnaast dagelijks vers fruit en groente, hele stukjes of gepureerd(ook
babyvoeding kan hierbij dienst doen) en dagelijks een paar insecten zoals
meelwormen(niet teveel i.v.m. de fosfor:calcium verhouding), krekels,
sprinkhanen of wasmotjes. Ook kan 1x per week babymuisjes, diepvriesmuis of
kuiken gegeven worden. Kuikens kunnen ook gekookt aangeboden worden, maar mag
ook rauw. Ook kan men kleine stukjes kip, rundvlees of kalkoen geven. Geef nooit
varkensvlees.
Geef ze elke dag vers water en laat ze nooit zonder water staan.
Zuivelproducten:
Ook zijn zuivelproducten onmisbaar in hun voeding. In zuivel zit veel kalk en
dat hebben ze echt nodig. Neem ongezoete en zonder kleurstoffen producten, zoals
boerenyoghurt, kwark en huttekäse. Niet teveel! 2 theelepels per week is
voldoende. Als u kalkpoeder of vitamine preparaten bij de voeding geeft moet u
geen zuivel producten meer geven, omdat teveel kalk kan lijden tot botbreuken en
botvergroeiingen.
Bijzonderheden
Buideldier zonder buidel, grijpstaart. Zindelijk, doen hun behoefte in 1
hoekje.
Huisdier
Geweldige huisdieren, bijten vrijwel nooit en slapen het liefst in je trui,
vooral de mannetjes zijn erg vriendelijk. Het zijn wel nachtdieren!
Huisvesting
Houdt kortstaart opossums bij voorkeur in een hoge bak met voldoende klim en
schuilmogelijkheden. Een voordeel is dat ze niet knagen dus er kan gebruik
gemaakt worden van nepplanten. Sommige vrouwtjes willen nog wel eens blaadjes en
bloempjes er vanaf trekken om als nestvulling te gebruiken.
Het beste is om elke kortstaartopossum apart te houden aangezien ze solitair
levend zijn en elkaar kunnen verwonden. Maar sommige mensen houden koppels
zonder problemen bij elkaar. De mijne zijn nog erg jong en gaan prima samen,
maar zodra daar verandering in komt meld ik het gelijk hier. Ook is het mogelijk
om een hok te bouwen met meerdere kamers die met elkaar verbonden worden door
kleine gaten, waar alleen de vrouwen doorheen kunnen. Het mannetje wordt vaak
25% groter dan de vrouw en kan ze daarom niet achtervolgen door het gat heen,
waardoor het vrouwtje zich terug kan trekken als ze hem niet in haar buurt wilt
hebben. Het gat moet net groot genoeg zijn dat het vrouwtje haar kopje
erdoorheen kan steken, niet groter.
In de bak mag het niet kouder worden als 15 graden Celsius en niet warmer dan
30 graden Celsius. Met behulp van een lampje kan men verschillende temperaturen
in de bak creëren en kan de opossum zelf bepalen waar hij het liefst ligt. Geef
ze daarom ook meerdere nestkastjes.
Het beste is een hoog terrarium en geen traliekooien, want tocht is absoluut
verboden bij deze diertjes.
Geef geen UV-lamp en zorg dat de bak niet in direct zonlicht staat omdat
kortstaartopossums huidkanker kunnen krijgen.
In de wintermaanden is de luchtvochtigheid vaak te laag door de verwarming,
waardoor hun oortjes kunnen schilferen of zelfs barsten. Af&toe met een
plantenspuit in de bak sproeien is dan aan te raden.
Natuurlijk kunt u de bak inrichten met plastic huisjes, takken en ook touwen
vinden ze erg leuk. Sommige opossums houden van een loopwiel, zorg dat deze
groot genoeg is en dicht gemaakt wordt. Anders kunnen ze hun pootjes of staart
breken.
Voortplanting
Kortstaart opossums zijn geslachtsrijp als ze 4-5 maanden oud zijn.
Na een draagtijd van 13-15 dgn worden er 1 tot 17 half ontwikkelde jongen
geboren. Meestal worden nestjes van maar 3 jongen opgegeten en meer dan 13
jongen kan ze niet opvoeden omdat ze maar 13 tepels heeft. De half ontwikkelde
jongen kruipen gelijk over de buik naar een tepel en zodra de tepel in het bekje
zit zwelt deze op. Als een jong de eerste 2 weken van de tepel loskomt is hij
gedoemd te sterven omdat de tepel dan niet meer in het mondje past.
Na een maand zogen laten ze de tepels los en beginnen zelf te eten. Meestal
rijden ze op de rug van mama mee naar de voerbak.
Met 6 weken zijn ze zelfstandig en met 7-8 weken mogen ze weg bij mama. Met 3
mnd moeten ze allemaal gescheiden zitten omdat ze anders vaak gaan vechten.
Geslachten onderscheiden is erg makkelijk bij deze opossums. De man heeft
namelijk de ballen op de buik hangen wat eruit ziet als een harig knikkertje op
de buik. De vrouwtjes hebben een ring met tepels op die plek (geen buidel).
Nestbouw:
De vrouwtjes richten het liefst zelf hun nestkastje of nestplaats in. Het is
daarom erg leuk om verschillende hoopjes nestmaterialen in het hok te geven.
Vaak pakken de vrouwtjes eerst hooi met hun staart om daar de bodem van te maken
en zoeken dan zachtere dingen uit zoals katoen uit katoenholsters en ander zacht
nestmateriaal om het nest mee te bekleden.
Dit gedrag is geweldig om te zien, maar kan helaas in 1 nacht gebeurt zijn.
Kleuren
Van gelig tot bruin en grijs.
Didelphidae
The URL was: http://www.vez.nl/lijsten/dl03.htm
Mentions "Monodelphis domestica".
Didelphidae
Nederlandse naam: Kortstaart opossum
Wetenschappelijke naam: Monodelphis domestica
Wettelijke status: Bedreigd door de positieflijst
The
picture seems to show a magazine cover.
Nabestellen. Tweede jaargang 1999/2000 Dieren. Kortstaartopossums
Monodelphis domestica zijn buideldieren uit Zuid-Amerkia. Vriendelijke,
makkelijk te houden en wat op een rat lijkende dieren, die eenmaal gewend
zelfs tam kunnen worden.
Kortstaartopossums, weer een
pocket pet
The URL was: http://www.vez.nl/bladart/ba9803.htm
This might be information from a breeder named Ron Winkler.
Kortstaartopossums, weer een ¨pocket pet¨ < Terug Vez blad: 1998 no. 3 Ron
Winkler (bron: VEZ blad 1998-3)
Zoals ik in het stukje over suikereekhoorns al meldde, surf ik wel eens over
het Internet. Behalve suikereekhoorns kwam ik daar ook een ander dier tegen dat
een toenemende populariteit geniet in de VS. Net als suikereekhoorns worden kortstaartopossums (Monodelphis domestica) in de VS ook wel ¨pocket pets¨
genoemd, huis- of troeteldieren die je in je zak kan stoppen. En, hoewel ik niet
graag achter trends uit de VS aanren, moest ik ook nu weer zeggen dat het me wel
een interessant dier leek om eens te proberen. Dus toen ik de kans kreeg enkele
dieren aan te schaffen heb ik die meteen genomen. De ervaringen tot nu toe zijn
dermate positief dat ik het diertje onder bredere aandacht wil brengen om het zo
een vaste plaats binnen de VEZ te geven.
Waar komen ze vandaan en hoe zien ze eruit?
Kortstaartopossums (Monodelphis domestica) zijn buideldieren uit Zuid-Amerika.
Het geslacht Monodelphis telt 17 soorten, voorkomend van Panama tot Argentinië.
Monodelphis domestica komt voor in het oosten en midden van Brazilië en in
Bolivia en Paraguay. In die landen wordt de aanwezigheid van de dieren in huis
op prijs gesteld vanwege hun voorkeur voor insecten en kleine knaagdieren.
Oorspronkelijk werd het dier in de VS ingevoerd als een alternatief proefdier.
Nadat export uit Brazilië in de jaren '70 verboden werd heeft het dier
uiteindelijk via de laboratoria ook zijn weg naar liefhebbers gevonden.
Oppervlakkig gezien heeft deze opossum wel iets weg van een rat, maar bij nadere
inspectie zijn er toch vele verschillen. Zo hebben ze een grijpstaart die
tijdens het klimmen gebruikt kan worden als extra houvast te geven, maar die
niet het hele gewicht kan dragen. Verder is het geen knaagdier, maar meer een
insectivoor met 50 kleine, scherpe tandjes in een naar verhouding nogal grote
mond. De lichaamslengte is ongeveer 10-16 cm waarbij nog van 5-8 cm voor de
staart komt. Het gewicht ligt tussen 90 en 150 gram. De grootste maten zijn voor
de mannetjes, die tot 25% groter kunnen zijn dan de vrouwtjes. De mannetjes
hebben verder een duidelijk, behaard scrotum voor de penis. De vrouwtjes hebben
geen buidel, maar hebben 12-14 tepels in een cirkel op de buik. De vrij dikke
vacht met korte en zachte haren kan variëren van bruin tot grijs met een
lichtere onderkant. Ze hebben grote oren met een dunne oorschelp en vrij grote
bolle ogen om tijdens hun nachtelijke strooptochten wat te kunnen zien. Bij die
tochten maken ze ook veel gebruik van hun goede neus. Tijdens het voeren is goed
te zien hoe ze in de lucht snuivend, een beetje als een grote spitsmuis of een
mol, geuren proberen op te pikken. Ze maken weinig geluid. Eigenlijk heb ik
alleen geluiden gehoord als ze in contact komen met soortgenoten, een soort
gekrijs (vechten) en geklik waarvan de functie me niet geheel duidelijk is,
misschien een waarschuwing of andere communicatie. Huisvesting.
Kortstaartopossums zijn solitaire dieren die vanaf dat ze zelfstandig zijn,
ongeveer na 2 maanden, geen prijs stellen op het gezelschap van soortgenoten. Ze
zijn onderling nogal aggressief en kunnen elkaar verwonden of zelfs doden als ze
niet individueel gehuivest worden. In de artikelen op het Internet wordt
aangeraden de dieren in 10-20 gallon hokken te houden, omgerekend ongeveer 38-76
liter inhoud, oftewel ongeveer 60 cm lang bij 30 cm breed bij 40 cm hoog of de
helft daarvan. Verder worden ze in de VS ook wel gefokt als proefdier, wat vaak
ook betekent dat zo een dier met weinig ruimte toe kan. Bij mij zitten de dieren
in hokken van 70 cm breed, 40 cm diep en 50 cm. De inrichting bestaat uit wat
klimtakken, zaagsel op de bodem en een dot hooi waar ze een nest in kunnen maken.
Een nestkast zou ook goed kunnen, maar gewoon een dot hooi voldoet. Bij het
maken van het nest is te zien dat de dieren nestmateriaal als bundeltje met de
staart verslepen. Een grappig verschil tussen mijn mannetje en de vrouwtjes kwam
naar voren toen ik zacht WC papier (wit en zonder geur) aanbood als
nestmateriaal. De vrouwtjes namen het meteen enthousiast aan en maakten er een
bundeltje van dat onder het lichaam door naar de staart werd getransporteerd.
Vervolgens werd elk laatste stukje naar het nest getransporteerd en aldaar
verwerkt. Het mannetje daarentegen viel het papier aan, merkte dat het niet
eetbaar was en verloor toen alle interesse. Hij ging liever op zoek naar eten.
Conclusies trekken over dit opvallende verschil laat ik graag aan de lezer zelf
over. De dieren moeten warm gehouden worden, ze komen immers uit het tropisch
regenwoud. De temperaturen zou tussen de 18 C en 30 C moeten liggen,
kamertemperatuur dus. Verder moeten ze in niet te droge lucht worden gehouden,
liefst niet onder de 50% luchtvochtigheid. Nu zal dit in ons land niet zo snel
gebeuren als in sommige gebieden in de VS, maar de CV kan in de winter de
luchtvochtigheid sterk verlagen. Dit laatste is voor ons mensen trouwens ook
niet zo gezond. Bij de opossums kan lage luchtvochtigheid vooral problemen geven
doordat de huid te droog wordt, vooral bij de dunne oorschelpen. Het zijn zeer
schone dieren. Na het eten wassen ze zich uitgebreid. Ontlasting en urine worden
in één hoek van het hok gedeponeerd, zodat alleen dat deel wekelijks verschoond
moet worden. Een plastic bakje in die hoek kan daarbij helpen. Ondanks de
consumptie van vlees is de ontlasting vrijwel geurloos, een belangrijk pluspunt.
Wat eten ze?
Kortstaartopossums zijn geen moeilijke kostgangers. In het wild zijn het
kennelijk vooral insectivoren die ook kleine gewervelde dieren eten, zoals
muizen en kleine ratten, en fruit. Bij mij krijgen de dieren als basis droge
hondenbrokken die altijd aanwezig zijn in een bakje in de kooi. Daarbij krijgen
ze elke avond een bakje met een paar stukjes vers fruit, zoals appel, peer,
abrikoos, meloen, vijg, kers, pruim, druif, verschillende soorten bessen.
Waarschijnlijk lusten ze nog wel meer, maar dit is alles wat ik tot nu
geprobeerd heb. Verder krijgen ze altijd een paar insekten, zoals krekels,
meelwormen, wasmotten, moriowormen en sprinkhanen, en incidenteel stukjes
rundvlees en nestmuizen. Fruit en vlees worden af en toe bepoederd met Nutrilon
soya of een vitaminen/mineralen mengsel zoals gistocal. Ander voer dat in
artikelen vermeldt wordt is (echte) yoghurt, zonder kleur- en smaakstoffen,
kattenvoer uit blik en hardgekookt ei. Water moeten ze altijd tot hun
beschikking hebben, ze kunnen anders snel uitdrogen. Een vogeldrinkflesje lijkt
daarbij makkelijker voor de dieren dan een drinkfles met stalen bal. Met dit
laatste type kunnen sommige dieren problemen hebben om te leren drinken, wat kan
resulteren in uitdroging en uiteindelijk de dood. De voortplanting. Zoals eerder
vermeldt werd zijn kortstaartopossums solitair levende dieren. En, zoals wel
vaker het geval is met dergelijke dieren, kan je ze niet zomaar bij elkaar
zetten om te fokken. Er zijn verschillende methodes om het mannetje bij het
vrouwtje te introduceren. Het mannetje kan bij het vrouwtje in het hok
geplaatst worden. Dit is niet zo'n goed idee, want het vrouwtje kan dan zeer
agressief worden en het mannetje verwonden. Beter is het om beide dieren
tegelijk in een schoon, ruim hok te zetten, met plukken hooi in iedere hoek,
zodat ze elk een eigen nest kunnen maken. Omdat ook dat nog wel eens problemen
kan geven besloot ik wat anders te proberen. Ik verbond het hok van het mannetje
en het vrouwtje via een gangetje aan een derde hok. Zo konden ze naar keuze van
hok naar hok rennen. Het vrouwtje is het hele jaar rond in staat jongen te
krijgen. Ze is 3-12 dagen ontvankelijk, met een cyclus van 2-4 weken. Omdat de
draagtijd ongeveer 14 dagen is wordt aangeraden het paar niet langer dan 2 weken
bij elkaar te laten en, als er geen jongen worden geboren, pas na 2-4 weken weer
bij elkaar te zetten. Ik had het vrouwtje 16 dagen bij het mannetje gelaten
voordat ik de verbinding tussen de hokken verbrak. Net op tijd, want 2 dagen
later waren er 4 jongen. De jongen zijn net kleine roze boontjes die zich
vastzuigen aan een tepel. Aangezien deze tepel opzwelt in de bek zijn de jongen
ten dode opgeschreven als ze in de eerste 2 weken van de tepel losraken. Eén van
de eerste vier jongen ben ik zo ook kwijtgeraakt. De meeste artikelen zeggen dat
ze 30 dagen aan de moeder blijven zitten. Toen ze na drie weken weg waren was ik
dus bezorgd. Gelukkig schreef 1 artikel wel dat ze na 2-3 weken al wel eens
loslaten en dan in het nest rondkruipen. De volgende avond hingen ze dan ook
weer aan het vrouwtje. Bij mijn andere vrouwtje waren de jongen na 3 weken ook
los van de tepel, zodat het erop lijkt dat 3 weken een betere schatting is voor
de periode dat ze vast aan de tepel zitten. In de loop van de eerste maand
krijgen de jongen kleur, haar en een duidelijke staart en pootjes. Na 6-8 weken
beginnen ze zelfstandig te worden. Zodra ze zelfstandig eten, of er tekenen van
agressie zijn, moeten de dieren worden gescheiden om problemen te voorkomen. Na
4-5 maanden zijn de dieren geslachtsrijp. Hoewel ze 4-6 jaar oud kunnen worden
zijn de mannetjes maar ongeveer 3 jaar vruchtbaar en de vrouwtjes 2 jaar. Per
jaar kunnen de dieren tot 4 nesten krijgen van 4-12 jongen.
Conclusie Kortstaartopossums zijn zeer goed houdbare dieren. Ze hebben
relatief weinig ruimte nodig, zijn vrijwel geurloos, makkelijk te voeren en goed
te fokken. Ze zijn niet agressief tegen mensen. In het begin kunnen ze wat
dreigen, maar dit meer bluf dan agressie. Een eventuele beet is zeker bij een
jong dier niet pijnlijk. Eenmaal gewend dreigen ze zelfs niet meer en als ze
vanaf jonge leeftijd gehanteerd zijn kunnen ze helemaal tam worden. Dit lijkt me
dus echt een dier dat goed vertegenwoordigd zou moeten zijn binnen de VEZ. Op
het moment lijkt dat echter niet het geval te zijn. Ik hoop dan ook dat dit
artikel de aandacht voor dit dier zal stimuleren zodat we een fokgroep kunnen
opzetten.

|